|
وقتیاز وی ظلّ السّلطان دعوت کرده به ملاحظة شیخوخت و مقام روحانیت الاغ برای او فرستاده بود. جهانگیرخان را خوش نیامد. پیغام داد تا بهترین اسبهای عربی را که مخصوص سوارکاران ممتاز است بفرستاد. درجة چابکی و شکوه اسب سواری او ظلّ السّلطان و زبده سواران درگاه او را به تعجّب و اعجاب انداخت.
در مسافرتهای خارج شهر نیز عموماً اسبهای خوب سوار میشد و در راههای بیابانی با سوارکاران استاد همتازی میکرد. تیراندازی و نشانزنی را نیز تا آخر عمر فراموش نکرده بود و لیکن به شکار و هوی و هوسهای دیگر تیر نمیانداخت
8-همایی: تاریخ اصفهان ، ص 272
ghashghayi.mihanblog.com
|
