|
ایل قشقایی یکی از ایلات مهم ترک زبان ایران است :مرکز اصلی این ایلفارس است . قشقایی ها در دوره های مختلف بتدریج به این سرزمین کوچیده و در آن ساکن شدهاند . حاج میرزا حسن فسایی در کتاب فارسنامه ناصری مینویسد : قشقایی ها طایفه ای از ترکان خلج بوده اند که از عراق عجم و ساوه به فارس کوچیده اند . قسمتی از این مهاجران در بلوک قونقری ( شهرستان آباده) ساکن و ده نشین شده اند که هنوز هم به ترکی سخن میگویند و بنام خلج نامیده میشوند . گروهی دیگر به زندگی کوچنشینی ادامه میدهند و به دو بخش خلج و قشقایی تقسیم میشوند .
چون مهاجرت اینان به فارس حالت گریز و فرار داشته است ، به ( قاج قایی ) به معنی گریخته و فراری معروف شده اند . بعدها این واژه به قاش قا یی و قشقایی تبدیل میشود برخی عقیده دارند که قشقایی از قشقه به معنی چال و علامت سفیدی نقش شده است که بر روی پیشانی اسبان آنان وجود داشته است و نشانه قبیله آنان بوده است .
(نظرات دیگری نیز در این خصوص وجود دارد که در سایت موجود است. به اینجا مراجعه کنید)
تمام قشقائيها شيعة جعفري هستند و به آداب و رسوم خود علاقهمندند. به عرف و عادات خود سخت معتقدند. زبان قشقائيها تركي آميخته به فارسي است و همة آنها فارسي را خوب ميدانند و به آن و به آساني سخن ميگويند.(2)
تاریخ و ایل قشقایی :
نگاهی به طوایف ایل قشقایی:
برخي عادتها و آداب و رسوم:
سر زمینهای ییلاق و قشلاق در میان ایل قشقایی :
برخي پيشه هاي مردم:
سر پرستی در ایل قشقایی:
چادر و ايل:
پوشاك :
موسيقي قشقايي:
موسیقی و قالی:
منابع و پی نوشت ها :
|